ဗ်ဴ႐ိုကရက္အရင္းရွင္စနစ္နဲ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို မဖ်က္သိမ္းဘဲ ဆိုလိုတာက ၂၀၀၈ ဖြဲ႕ စည္းပံုဥပေဒခံကတုတ္နဲ႔ ကာကြယ္ထားတဲ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္နဲ႔ စစ္ဗ်ဴ႐ိုကရက္လက္၀ါးႀကီး အုပ္အရင္းရွင္စနစ္ကို မဖ်က္သိမ္းဘဲ ဗမာျပည္မွာ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္နဲ႔ ပါတီစံုဒီမိုကေရစီစနစ္ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ ဖြံ႕ ၿဖဳိးထြန္းကားလာမွာ မဟုတ္ပါဘူး …
ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အမ်ဳိးသားလြတ္လပ္မႈနဲ႔ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ျပန္လည္ရယူဖို႔ ႀကဳိးပမ္းရတဲ့ ႀကဳိးပမ္းမႈဟာ (၁၉၀၆-၁၉၄၈) ၄၂ ႏွစ္ၾကာပါတယ္။ ဒီႀကဳိးပမ္းမႈ ျဖစ္စဥ္မ်ားအတြင္းမွာ ျမန္မာ့ပထမႏိုင္ငံေရး မ်ဳိးဆက္တစ္ဆက္ကို ထူေထာင္စုဖြဲ႕ႏိုင္ခဲ့ ပါတယ္။ ဒီမ်ဳိးဆက္ဟာ အစု ၂ စုကို ကိုယ္စားျပဳခဲ့တယ္။ ပထမအစုကေတာ့ မ်ဳိးခ်စ္ လစ္ဘရယ္ဓနရွင္ လူတန္းစားအစု ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုတိယအစကေတာ့ မာ့က္စ္၀ါဒကို ယံုၾကည္ကိုယ္စားျပဳတဲ့အစု ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအစုဟာ ဖဆပလအဖဲြ႕ခ်ဳပ္ရဲ႕ လက္၀ဲဂိုဏ္းျဖစ္ပါ တယ္။ သခင္ျမ၊ သခင္ႏု စတဲ့ မ်ဳိးဆက္မ်ားကေတာ့ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ရဲ႕ လက္ယာဂိုဏ္းကို ကိုယ္စားျပဳခဲ့ပါတယ္။ ဒီဂုိဏ္းက ၁၉၄၆ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တိုဘာ ၁၁ ရက္ေန႔မွာ နယ္ခ်ဲ႕အဂၤလိပ္အႀကဳိက္ ဗကပကို ဖဆပလ အဖဲြ႕ခ်ဳပ္က ထုတ္ပစ္ခဲ့တယ္။ ၂၈-၃-၄၈ မွာ ဖဆပလအစိုးရက ဗကပ အေပၚ ျပည္တြင္းစစ္ ျပဳခဲ့ပါ တယ္။ ၁၉-၇-၄၇ ခုႏွစ္မွာ ဖဆပလ ၾကားျဖတ္အစိုးရအဖြဲ႕ လုပ္ႀကံ ခံရတယ္။ ဖဆပလအစိုးရဟာ ကြန္ျမဴနစ္ ဆန္႔က်င္ ေရးအစိုးရျဖစ္လာပါတယ္။ ၁၉၄၈-၄၉ ခုႏွစ္အတြင္းမွာ သခင္ႏုကိုယ္စားျပဳ တဲ့ ဖဆပလ အစိုးရဟာ ကရင္၊ မြန္၊ ကယား မ်ဳိးႏြယ္စုမ်ားအေပၚ ဆက္ၿပီး ျပည္တြင္းစစ္ ျပဳခဲ့တယ္။ ၁၉၅၉ မွာ မဟာေဒ၀ီ ေခါင္း ေဆာင္တဲ့ရွမ္းပုန္ကန္မႈျဖစ္ခဲ့တယ္။ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္မွာ ဗကပရဲ႕ ပဲခူး႐ုိးမစစ္ေဒသ ၿပဳိကြဲ သြားၿပီး ၁၉၇၆ မွာ ၾကဴကုတ္-ပန္ဆိုင္း စစ္ ေဒသ ေပၚထြက္လာခဲ့တယ္။ ၁၉၇၈-၇၉ ခုႏွစ္ကစၿပီး အေရွ႕ေျမာက္ေဒသမွာ သူပုန္မထတဲ့လူမ်ဳိးစု မရွိသေလာက္ျဖစ္ေနပါၿပီ။…
၁၉၈၉ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီ ၁၄ ရက္ေန႔မွာ “၀” “ကိုးကန္႔”စတဲ့တိုင္းရင္း သားတပ္ဖြဲ႕မ်ား ဗကပထံက ခြဲထြက္ၾကတဲ့အတြက္ ဗကပ ကိုယ္ စားျပဳတဲ့ ျပည္သူ႕ဒီမိုကေရစီေတာ္ လွန္ေရး (PDR/AS) ၿပဳိကြဲသြားခဲ့တယ္။ နအဖ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊက လက္ရွိ ရွိေနတဲ့ အေျခအေနအတိုင္း (status quo) ရွိရွိသမွ် လူမ်ဳိးစုတပ္ဖြဲ႕မ်ားနဲ႔ အပစ္ရပ္ခဲ့တယ္။ ဒါဟာ ဗကပရဲ႕ A.S ျပန္နာလန္ မထူႏိုင္ ေအာင္ ႀကံရြယ္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကေန႔ဆိုရင္ လူမ်ဳိးစံုတိုင္းရင္းသားတပ္ဖြဲ႕မ်ားနဲ႔ အပစ္ရပ္ခဲ့တာ (၁၉၈၉-၂၀၁၆) ၂၇ ႏွစ္ရွိပါၿပီ။ လူမ်ဳိးစုတပ္ဖဲြ႕ ၇ ဖြဲ႕နဲ႔အပစ္ရပ္ခဲ့ေပမယ့္ လူမ်ဳိးစုမ်ားရဲ႕ အဓိကေတာင္း ဆိုခ်က္ျဖစ္တဲ့ စစ္မွန္တဲ့ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ ဖက္ဒရယ္တပ္ဖြဲ႕ေရး၊ အမ်ဳိးသားတန္းတူေရးေတာင္းဆိုခ်က္ကို ႀကံ႕ဖြံ႕ပါတီနဲ႔ တပ္က ဘာမွမေျပာပဲ ေရငံုႏႈတ္ ပိတ္ေနခဲ့ပါတယ္။ လူမ်ဳိးစံုေတာ္လွန္ေရး တပ္ဖဲြ႕မ်ားနဲ႔ ဒီခ်ဳပ္အၾကား အမ်ဳိးသားတန္း တူေရး၊ စစ္မွန္တဲ့ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရး ျပႆနာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးႀကံ႕ဖြံ႕ပါတီ၊ တပ္ကဘာသံမွမထြက္ပါဘူး။ တပ္ကေအာ္ေနတဲ့ ဒုိ႔တာ၀န္အေရး ၃ပါးနဲ႔ ကတိႀကီး ၆ ရပ္ ဆိုတာဟာ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုမေပးဘူးလို႔ ေျပာေနတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသေဘာထားရွိေနတယ္ဆို တာကို လူမ်ဳိး စံုေတာ္လွန္ေရးတပ္ဖဲြ႕မ်ားကလည္းသိမွာပါ။ တကယ့္လက္ေတြ႕ျပႆနာက ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုကိုျပင္မွာလား၊ မျပင္ ဘူးလားဆို တာဟာ ဒီကေန႔ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီအေရးေတာ္ပံုရဲ႕ လက္ေတြ႕ျပႆနာပါပဲ။ ဒီခ်ဳပ္ဥကၠ႒က ၂၁ ရာစုပင္လံုလုပ္မယ္လုိ႔ေအာ္ ထားပါတယ္။ လူမ်ဳိးစံု ဒီမို ကေရစီအင္အားစုမ်ားက ဒီေႂကြးေၾကာ္သံ ကိုလိုလားေထာက္ခံၾကပါတယ္။ ၂၁ ရာစုပင္လံုဆိုတာဟာ တကယ္က တပ္နဲ႔ဒီခ်ဳပ္ အၾကား လူမ်ဳိးစံုတိုင္းရင္းသား ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားနဲ႔ ႀကံ႕ဖြံ႕တပ္အၾကား ဘယ္လိုပံုပန္းသဏၭာန္ မ်ဳိးနဲ႔ အာဏာခြဲေ၀ၾကမွာလဲဆိုတဲ့ ျပႆနာျဖစ္ပါတယ္။ ျပႆနာရဲ႕လက္ေတြ႕က (၁) စစ္တပ္ပါ၀ါယူနစ္ တစ္ခု (၂) ဒီခ်ဳပ္နဲ႔ သူ႕ပါတီ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲအႏိုင္ရပါတီ ပါ၀ါယူနစ္တစ္စံု (၃)လူမ်ဳိးစံုပါတီနဲ႔တပ္မ်ားက ပါ၀ါယူနစ္ တစ္ခုျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီပါ၀ါယူနစ္ႀကီး ၃ခုဟာ ျမန္မာ့လူ႕အဖြဲ႕အစည္းႀကီး တစ္ခုလံုးရဲ႕ သာမႈနာမႈနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈနဲ႔ဖြံ႕ၿဖဳိးတိုး တက္မႈျပႆနာမ်ားကို အေၾကာင္းေပါင္းစုံနဲ႔ အဆံုးအျဖတ္ျပဳမွာျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးရခဲ့တာ ၆၈ႏွစ္ရွိပါၿပီ။ ျပည္တြင္းစစ္ကလည္း ၆၈ႏွစ္ရွိၿပီလုိ႔ ဆိုရမွာပါပဲ။ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္၊ ႏိုင္ငံတစ္ ႏိုင္ငံ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုခုကို ျပန္တည္ေဆာက္ဖုိ႔ႀကံရြယ္ရင္ ဒီလူ႕အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ (Mode of Production) ကုန္ ထုတ္စနစ္ ကိုဦးစြာေျခရာေကာက္ရပါမယ္။ ျမန္မာ့လူ႕အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕လူမႈစီးပြားလကၡဏာဟာ ကိုလိုနီတစ္ပိုင္း ပေဒသရာဇ္တစ္ပိုင္း လူ႕ အဖြဲ႕အစည္းလို႔ သေဘာထားရမွာပါ။ တစ္ပိုင္းဆိုတာတစ္၀က္လုိ႔ ဆိုခ်င္တာပါ။ ဆိုလိုတာက ျမန္မာ့လူ႕အဖြဲ႕အစည္းဟာ (The Feudal mode of Production) ပေဒသရာဇ္ေျမယာ ကုန္ထုတ္စနစ္တစ္ပိုင္း အရင္းရွင္ကုန္ထုတ္စနစ္တစ္ပိုင္း ရွိေနေသးတဲ့ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းပါ။ ပေဒသရာဇ္ေျမယာ ကုန္ထုတ္စနစ္ကိုမဖ်က္သိမ္းဘဲ အရင္းရွင္ ကုန္ထုတ္စနစ္မဖြံ႕ၿဖဳိးႏိုင္ပါဘူး။ လယ္လုပ္ သူကိုလယ္ပိုင္မေပးဘဲ ေျမယာမွာ အရင္းရွင္ကုန္ထုတ္စနစ္မဖြံ႕ၿဖဳိးႏိုင္ဘူး။ ဗ်ဴ႐ိုက ရက္အရင္းရွင္စနစ္နဲ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို မဖ်က္သိမ္းဘဲ၊ ဆိုလိုတာက ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုဥပေဒခံကတုတ္နဲ႔ ကာကြယ္ထားတဲ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္နဲ႔ စစ္ဗ်ဴ႐ိုကရက္ လက္၀ါး ႀကီးအုပ္အရင္းရွင္စနစ္ကို မဖ်က္သိမ္းဘဲ ဗမာျပည္မွာ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္နဲ႔ ပါတီစံုဒီမိုကေရစီစနစ္ ဘယ္နည္းနဲ႔ မွဖြံ႕ၿဖဳိး ထြန္းကားလာမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒီခ်ဳပ္ဥကၠ႒ အေၾကာင္းေၾကာင္းမ်ားနဲ႔ စုဖြဲ႕တည္ေဆာက္ထားတဲ့အစိုးရအဖြဲ႕ဟာ မဟာဗ်ဴဟာ နည္းဗ်ဴဟာတူတဲ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားနဲ႔စုဖြဲ႕ထားတဲ့ The Democratic United Front အစုိးရအဖြဲ႕လို႔ သတ္မွတ္ဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ စိတ္တူကိုယ္တူ ေပၚလစီတူတဲ့ တစ္ဦးခ်င္းပုဂ္ၢိဳလ္မ်ားကို စည္း႐ုံးစုဖဲြ႕ထားတဲ့ အစိုးရအဖဲြ႕လုိ႔ သေဘာထားမွတ္ယူတာဟာ ပိုၿပီး က်ဳိးေၾကာင္း ဆီေလ်ာ္မယ္ထင္ပါတယ္။ ရွမ္း၊ ခ်င္း၊ ကခ်င္၊ ကရင္အမ်ဳိးသား တစ္ေယာက္ေယာက္ကို အစိုးရအဖြဲ႕တြင္း ထည့္ သြင္းဖြဲ႕စည္း႐ုံနဲ႔ေတာ့ တိုင္းရင္းသားမ်ားနဲ႔ ဖြဲ႕ထားတဲ့ဒီမိုကေရစီအစိုးရလုိ႔ ေျပာရမွာခက္ပါတယ္။ ပိုၿပီးအေရးႀကီးတာက ဘယ္သူ ဘယ္၀ါ ဒီခ်ဳပ္အစိုးရထဲ ပါမပါဆိုတာကိုၾကည့္ၿပီး ဘာအစိုးရညာအစိုးရလုိ႔ သေဘာထားတာမ်ဳိးဟာလည္း အင္မတန္ အေပၚယံ က်တဲ့ကိစၥမ်ဳိးပါ။ မဆလကကခ်ဳပ္ႀကီးက ဒီပံုစံမ်ဳိးနဲ႔ တစ္သက္လံုးလွည့္စား လိမ္ညာခဲ့တာပါ။ ဘာနာမည္ပဲတတ္တတ္ စစ္ အာဏာရွင္စနစ္က စစ္အာဏာရွင္စနစ္ပါပဲ။ ဘာေျပာသလဲဆုိတာထက္ ဘာလုပ္သလဲဆိုတာေပၚမွာ ဂ႐ုဓမၼထားၿပီးစစ္ေဆး ၾကည့္ရပါမယ္။ လူဆိုတာထက္မူကိုအာ႐ုံထားၿပီး ၾကည့္ရပါမယ္။
ကမၻာေပၚမွာ ရွိရွိသမွ် ႏိုင္ငံနဲ႔အစိုးရမ်ားအားလံုး ပါတီမ်ားအားလံုးဟာ သူတို႔ဘယ္လိုလူတန္းစားမ်ားကို တကယ္ကိုယ္ စားျပဳ ထားသလဲဆိုတာကို ေခတ္သစ္ႏိုင္ငံေရးစနစ္စတင္ျဖစ္ထြန္းလာတဲ့ ၁၈၄၈ ခုႏွစ္ကစၿပီး မ်က္ေမွာက္ေခတ္အထိ မေျပာၾကပါဘူး။ ကမၻာေပၚရွိတဲ့ US,EU နဲ႔ ဲ JPN ဂ်ပန္စတဲ့ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ TNC အစိုးရ မ်ား၊ ပါတီႀကီးမ်ားက သူတုိ႔ဟာ TNC ႀကီးမ်ား၊ ကမၻာလံုး ဆိုင္ရာအရင္းရွင္ႀကီးမ်ားျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒီလူမႈအစုႀကီးမ်ားဟာ ကမၻာ့ဘဏ္ (IMF)၊ ႏိုင္ငံတကာေငြေၾကး ရန္ပံုေငြအဖဲြ႕၊ ကမၻာ့ ကုန္သြယ္မႈအဖြဲ႕ (WTO) ဂ်ီ၇-၈-၂၀၊ ကမၻာ့ TNC သမဂၢမ်ား၊ UN ရဲ႕ အၿမဲတမ္းလံုၿခဳံေရးေကာင္စီ၀င္မ်ား၊ UN တြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ စတာေတြဟာ US,EU တို႔ရဲ႕ ဂလိုဘယ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားသာျဖစ္ပါတယ္။ UN ဆိုတာဟာ ကမၻာ့ TNC ႀကီးမ်ားရဲ႕ေရေႏြး ၾကမ္း ၀ိုင္း (Tea-Party) ျဖစ္ေနခဲ့တာၾကာပါၿပီ။ ဒီကေန႔ေခတ္မွာ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရဲ႕အမ်ဳိးသားအခ်ဳပ္ အျခာအာဏာဆိုတာဟာ ေရွ႕မွာ ေဖာ္ျပခဲ့ တဲ့ဂလိုဘယ္ပါ၀ါႀကီးမ်ားကခ်ေပးတဲ့ ကုန္သြယ္မႈခြဲတမ္းျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဒီကေန႔ေခတ္ရဲ႕လားရာက ကမၻာေပၚမွာ ဂလိုဘယ္ အရင္းရွင္စနစ္ ကြက္လပ္မက်န္ျဖစ္ထြန္းတိုးတက္ေရးျဖစ္ပါတယ္။ ဒီရည္မွန္းခ်က္အတြက္ (၁)အရင္းတင္ပို႔မႈ အႀကီးအက်ယ္ လုပ္ရမယ္။ (၂)ေစ်းကြက္တိုးခ်ဲ႕မႈ အႀကီးအက်ယ္လုပ္ရမယ္။ (၃)ဒီမိုကေရစီမျပတ္မလပ္တင္ ပို႔ရမယ္။ အာဏာရွင္စနစ္ အမ်ဳိး မ်ဳိးကိုဖယ္ ရွားရမယ္။ ဆက္ဒမ္ဟူစိန္၊ မူဘာရက္၊ ကဒါဖီ၊ ပူတင္၊ ရွီက်င့္ဖ်င္ တို႔လိုပါ၀ါႀကီးမ်ားကို ပံုေျပာင္းေပးရပါမယ္။ US,EU နဲ႔ NATO တုိ႔ဟာ အာဏာရွင္စနစ္ၿဖဳိခ်ေရးကို မဟာဗ်ဴဟာတာ၀န္အျဖစ္ သေဘာထားခဲ့တာၾကာပါၿပီ။ လူကိုယ္စားလွယ္ေရြးရ မယ္။ ဒီခ်ဳပ္နဲ႔ဒီခ်ဳပ္ဥကၠ႒ဟာ ဗမာျပည္မွာစစ္အာဏာရွင္စနစ္ တကယ္ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေရးအတြက္ တိုက္ခိုက္ေရးျမားဦး ျဖစ္ရပါမယ္။
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမ်ဳိးစုဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ားအေရးဟာ ဒီခ်ဳပ္နဲ႔သူ႕ဥကၠ႒က စစ္ဗ်ဴ႐ိုကရက္လက္၀ါးႀကီးအုပ္ အရင္းရွင္စနစ္အေပၚ မည္သုိ႔မည္ပံု ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းေပၚအေရာက္ တင္ပို႔ေပးမလဲဆိုတာ ေစာင့္ၾကည့္ရပါမယ္။ ဒီခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ကဘာလုပ္မလဲ။
ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုအတြင္းမွာ ႏိုင္ငံေရးကိုယ္စားလွယ္ ၃စုေတ့ဆိုင္ (Engage) ေနရပါတယ္။ ပထမအစုကေတာ့ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕ျဖစ္တဲ့ ႀကံ႕ဖြံ႕စစ္အုပ္စုနဲ႔ ႀကံ႕ဖြံ႕ပါတီပါ။ ဒီႏိုင္ငံေရးအစုကို လူထုႀကီးက လံုး၀လက္ခံမွာ မဟုတ္ေၾကာင္း ရွစ္ေလးလံုးဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုႀကီးအတြင္းမွာ လူထုကအသက္ေပးၿပီး ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ၂၀၁၅ ႏို၀င္ဘာ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီး အတြင္းမွာလည္း လူထုကစစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို မလိုလားမႏွစ္ၿမဳိ႕ေၾကာင္း အသည္းၾကားက မဲတစ္ျပားနဲ႔ ရွင္းရွင္းေဖာ္ျပခဲ့ၾကၿပီး ပါၿပီ။ ႀကံ႕ဖြံ႕စစ္အုပ္စုကို လူထုႀကီးက (လံုး၀မလိုလားေၾကာင္း) ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးအတြင္းမွာ အျပတ္သားအရွင္းလင္းဆံုး ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီးပါၿပီ။
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးကြင္းထဲမွာ ျဖစ္တည္ေနမႈအရ အာဏာေဟာင္းရဲ႕ကိုယ္စားလွယ္ ျဖစ္တဲ့ႀကံ႕ဖြံ႕စစ္တပ္နဲ႔ႀကံ႕ဖြံ႕ပါတီရွိပါတယ္။ ဒီ အစုဟာ စစ္တပ္ရွိပါတယ္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုရွိပါတယ္။ အာဏာနဲ႔ႀကံဖန္ထားတဲ့ ဥစၥာစည္းစိမ္မ်ားရွိပါတယ္။ ဖိႏွိပ္မႈ၊ ရမ္းကားမႈ၊ လိမ္လည္လွည့္ျဖားမႈမ်ား ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္လုပ္တတ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းရွိပါတယ္။ ႀကံ႕ဖြံ႕နဲ႔ဒီခ်ဳပ္ဟာ သူျပဳတ္ကိုယ္ျပဳတ္စာရင္းရွင္းၾကမယ့္ အင္အားစုမ်ားမဟုတ္ပါ။ ေ၀စားၾကမွာပါ။
အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕ ဖိႏွိပ္မႈေအာက္က လြတ္ေျမာက္ဖို႔ႀကဳိးပမ္းၾကတဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၄၂ ႏွစ္အတြင္းမွာ ျမန္မာ့လူ႕အဖြဲ႕အစည္းဟာ ေခါင္းေဆာင္မႈတာ၀န္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့ေခါင္းေဆာင္မႈမ်ဳိးဆက္ တစ္ဆက္ကိုရရွိခဲ့ၾကတယ္။ ဒီမ်ဳိးဆက္ထဲမွာ တခ်ဳိ႕က မာ့က္စ္၀ါဒယံုၾကည္သူမ်ားျဖစ္လာၾကၿပီး တခ်ဳိ႕က အမ်ဳိးသားေရး၀ါဒီမ်ဳိး ခ်စ္မ်ားျဖစ္လာၾကပါတယ္။ အဂၤလိပ္နယ္ ခ်ဲ႕မ်ားက ဒိုင္အာခီအုပ္ခ်ဳပ္ေရး (၁၉၂၃)၊ (၉၁)ဌာနအုပ္ခ်ဳပ္ေရး(၁၉၃၅)၊ စစ္ၿပီးေခတ္ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲအတြင္း ဘုရင္ခံ အတိုင္ ပင္ခံေကာင္စီေခတ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ထဲ၀င္ၿပီး ရာထူး၀င္ယူသြားၾကတဲ့ ၿဗိတိသွ်အလိုေတာ္ရိကြန္ပရာဒိုဘူဇြာမ်ားလည္း ေပၚ ထြက္ခဲ့ေၾကာင္း ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒိုင္အာခီေခတ္မွာ ၂၁ ဦးဂိုဏ္းသားမ်ား သခင္လႈပ္ရွားမႈႀကီးအတြင္း (၁၉၃၀-၁၉၄၀ ျပည့္ႏွစ္ မ်ား)မွာ သခင္ထြန္းအုပ္၊ သခင္ဗစိန္ဂိုဏ္းေပၚထြက္လာခဲ့တယ္။ စစ္ၿပီးစ ဘုရင္ခံအတိုင္ပင္ခံေကာင္စီအတြင္း ၀င္ၿပီးရာထူးယူ သူမ်ားေပၚထြက္လာခဲ့တယ္။ ဒီအခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ၁၉၄၆ ေအာက္တိုဘာလ အတြင္းမွာမ်ဳိးခ်စ္မ်ားက ဗကပကို ဖဆပလက ထုတ္ပစ္ခဲ့တယ္။ ၂၈-၃-၄၈ မွာ ဗကပကို ဖဆပလက ထုတ္ပစ္ခဲ့တဲ့အ တြက္ ၁၉၄၈၊မတ္လ ၂၈ မွာ ျပည္တြင္းစစ္ စတင္ျဖစ္ပြား ခဲ့ပါတယ္။ စစ္ၿပီးေခတ္လြတ္ လပ္ေရးတိုက္ပြဲအတြင္း အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕ သမားမ်ားနဲ႔ စစ္ေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ အေပးအယူမ်ား ညိႇႏႈိင္းရာမွာ မ်ဳိးခ်စ္ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားအတြင္း အျမင္မတူတာေၾကာင့္ မ်ဳိးခ်စ္ဂိုဏ္းက ဗကပကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို ဖဆပလ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွထုတ္ပယ္ ခဲ့ၿပီး ၂၈-၃-၄၈ မွာ ဗကပ ၿမဳိ႕နယ္ခ႐ိုင္၊ တိုင္းနဲ႔ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္အားလံုးကို ၂၈-၃-၄၈ မွာ အၾကမ္းဖက္စီးနင္း ေခ်မႈန္းဖုိ႔ လုပ္လာတာေၾကာင့္ ၁၉၄၈ မတ္လ ၂၈ ရက္ေန႔ကစၿပီး ျပည္တြင္းစစ္စတင္ခဲ့တာ ဒီက ေန႔အထိ ေတာက္ေလာင္ဆဲျဖစ္ ပါတယ္။ ျပည္တြင္းစစ္ပြဲျဖစ္ရတာမွာ တာ၀န္ရွိသူ မ်ားဟာ (၁)၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သခင္ႏု၊ (၂)ကာ ကြယ္ေရး၀န္ႀကီးဦးဗေဆြ၊ (၃)ျပည္ထဲ ေရး ၀န္ႀကီးဦးေက်ာ္ၿငိမ္း၊ (၄)ကကခ်ဳပ္ ဗိုလ္ေန၀င္းတုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ သူလွ်ဳိလႊတ္ၿပီး သခင္သန္းထြန္းကို လုပ္ႀကံခိုင္းခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၁၅ ရက္ေန႔မွာ ေျမျပင္တပ္မွဴးႀကီးတစ္ဦးက သခင္ဇင္နဲ႔ သခင္ခ်စ္ကို ၀ိုင္းမိထားပါၿပီ။ အရွင္ ဖမ္းရမွာလား၊ အေသဖမ္းရမွာလား အမိန္႔ေတာင္းခံတဲ့အခါ ကကခ်ဳပ္က အေသပဲယူခဲ့လုိ႔အမိန္႔ေပးခဲ့ပါသတဲ့။ သတင္းဟာ စစ္ အုပ္စုအသိုင္းအ၀ိုင္းကထြက္တဲ့သတင္းပါပဲ။ ဗကပ ပဲခူး႐ိုးမဌာနခ်ဳပ္ဟာ (၅၅) လမ္းစဥ္၊ လက္နက္ခ် တပ္ဖ်က္၊ ဥပေဒ၀င္ဆို တဲ့ (၅၅)လမ္းစဥ္ေခတ္မွာ စစ္အစိုးရ ဖဆပလအစိုးရဟာ ေအာင္မာဃစစ္ဆင္ေရးႀကီးအတြင္းမွာ ဗကပဌာနခ်ဳပ္ကို ေခ် မႈန္းခြင့္ မရခဲ့ပါဘူး။ ထုိးစစ္ကို ထိုးစစ္နဲ႔ေခ်မႈန္းၾကဆိုတဲ့ ၆၇ ခုႏွစ္ လမ္းစဥ္ေခတ္မွာ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီဌာနခ်ဳပ္ေခ် မႈန္းခံခဲ့ရတာပါ။ ၁၉၅၅ နဲ႔ ၁၉၆၄ ခုႏွစ္ ကာလမွာ ဗကပ ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္ရန္သူ႕ေခ်မႈန္း မႈမခံရပါဘူး။ ဆိုရွယ္နီ၊ မလညပ၊ ပမညပ စတဲ့ ဥပေဒတြင္း မာ့က္စ္၀ါဒီမ်ားဟာ ၁၉၆၂ မွ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္အတြင္း ဥပေဒတြင္းမာ့က္စ္ ၀ါဒဆိုတာကိုေႂကြးေၾကာ္ရင္း ေျခရာလည္း ေပ်ာက္ေရ လည္းေနာက္ဆိုတာမ်ဳိး ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္အာဏာဖီဆန္ေရးလႈပ္ရွားမႈအတြင္း မွာ ေျခစလက္စ ေပ်ာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ အလံနီပါတီ ကလည္း ၁၉၇၁ ခုႏွစ္မွာ ဆရာ ႀကီး သခင္စိုးလက္နက္ခ်၊ ႐ုံးတင္၊ ေသဒဏ္ ခ်၊ ၂-၈၀ လြတ္ၿငိမ္းခြင့္နဲ႔ အသက္ရွင္ ခြင့္ေပးခဲ့ပါ တယ္။ ဆရာႀကီး ေနလုိ႔စားလို႔ရ ေအာင္ အစိုးရက စီမံေပးခဲ့တယ္ဆိုပါတယ္။ ဗကပ၊ အလံနီ၊ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္၊ ဆိုရွယ္နီ၊ ပမည တ၊ မလညတစတဲ့ ဗမာျပည္က မာ့က္စ္၀ါဒ ယံုၾကည္သူမ်ားရဲ႕ ဇာတ္လမ္း ဇာတ္ထုပ္မ်ားကိုေလ့လာၾကည့္ရင္ ဘာမ်ားေတြ႕ႏိုင္ မလဲ။ ဗိုလ္ေအာင္ဒင္ ႐ုပ္ရွင္ကားထဲမွာဗိုလ္ေအာင္ဒင္ေျပာသလို တစ္ခုခုေတာ့မွားေနပံုပါပဲ။ ဘာမ်ားမွားေနပါသလဲ။ ဒီအပိုင္းက မာ့က္စ္၀ါဒနဲ႔ ဗမာျပည္ အေၾကာင္းေပါ့။ ေနာက္တစ္ပိုင္းကေတာ့ လစ္ဘရယ္၀ါဒနဲ႔ ဗမာျပည္ေပါ့၊ ျမန္မာ့သမိုင္းမွာ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကေရစီအစ ၀ိုင္အမ္ဘီေအနဲ႔ ဂ်ီစီဘီေအကလုိ႔ ကမၸည္းထိုးရမွာပါ။
အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕စနစ္၊ ကိုလိုနီစနစ္ကို ျမန္မာတုိ႔ စေတြ႕ရတာကေတာ့ အဂၤလိပ္ -ျမန္မာ ပထမစစ္ပြဲပါပဲ။ တကယ္ကေတာ့ ျမန္မာ့ ပေဒသရာဇ္စစ္တပ္ဟာ မတတ္သာလုိ႔ အဂၤလိပ္ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႕စစ္ပြဲကိုအေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ရင္ဆိုင္ရတာျဖစ္ေပမယ့္ ဒီ စစ္ပြဲဟာ (Assymmetric War) အခ်ဳိး မညီတဲ့စစ္ပြဲျဖစ္တယ္ဆိုတာ သိရွိလိုက္ရေပမယ့္ ခုခံဟန္႔တားမွျဖစ္မယ္ဆိုတာကို ျမန္မာ တပ္ခ်ဳပ္ႀကီး မင္းႀကီးမဟာဗႏၶဳလက ေကာင္းေကာင္းႀကီးသိပံုရတယ္လုိ႔ နယ္ခ်ဲ႕တပ္မွဴးႀကီးမ်ားရဲ႕ ေန႔စဥ္မွတ္တမ္းတခ်ဳိ႕မွာ ေတြ႕ ရပါတယ္လုိ႔ သမိုင္းဆရာမ်ားကမွတ္တမ္းတင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ ပထမစစ္ပြဲ(၁၈၂၄)နဲ႔ ဒုတိယစစ္ပြဲ (၁၈၅၂) တုိ႔ကို ႐ႈံးနိမ့္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ျမန္မာ့အခ်ဳပ္ အျခာအာဏာၿပဳိကြဲမႈတံခါးေခါက္သံကို မင္းတုန္းမင္းႀကီးနဲ႔ ျမန္မာတပ္မွဴးစစ္ကဲ ႀကီးမ်ားဟာ က်ယ္က်ယ္ႀကီးၾကားေနရမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ေခတ္ေနာက္က်တဲ့ ကုန္ထုတ္စနစ္မွန္သမွ်ဟာ ေခတ္မီတဲ့ကုန္ထုတ္ စနစ္မ်ားကို နာခံရၿမဲပါ။ စစ္ဗ်ဴ႐ိုကရက္ လက္၀ါးႀကီးအုပ္အရင္းရွင္စနစ္ဟာ ေစ်း ကြက္စီးပြားေရးစနစ္နဲ႔ ပါတီစံုႏိုင္ငံေရးစနစ္ကို မလႊဲ မေရွာင္ သာနာခံရစၿမဲပါ။ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ ၁ရက္မွာ ဒီခ်ဳပ္ဟာ ပါတီ စံုဒီမိုကေရစီစနစ္နဲ႔အညီ ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာကို လႊဲေျပာင္းရ ယူခဲ့ ပါတယ္။ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို ပါတီစံုစနစ္ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးစနစ္တို႔နဲ႔ တျဖည္းျဖည္း ပံုသြင္းယူမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီျဖစ္ စဥ္ဟာ နည္းနည္းၾကာပါဦးမယ္။ ပါတီစံုႏိုင္ငံေရးစနစ္၊ စီးပြားေရးစနစ္တုိ႔နဲ႔ ပံုသဏၭာန္ေျပာင္းယူရာမွာ အခ်ိန္ၾကာပါဦးမယ္။ အနည္းဆံုး ပါတီစံုႏိုင္ငံေရးစနစ္၊ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္ ၅ ႏွစ္အနည္းဆံုး သို႔မဟုတ္ ၁၀ ႏွစ္လႊတ္ေတာ္သက္တမ္းတခ်ဳိ႕ ေက်ာ္ျဖတ္ရဦးမွာပါ။ ပါတီစံုစနစ္ ၅ ႏွစ္သို႔မဟုတ္ ၁၀ ႏွစ္စာႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးစနစ္ကို ကံေကာင္းရင္ ၁၀ စုႏွစ္တစ္ပတ္စာ ျဖတ္ေက်ာ္ရမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ (၁) ႀကံ႕ဖြံ႕ပါတီဟာ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲအေရးနိမ့္မႈကို ငုတ္တုတ္ထိုင္စိတ္ပ်က္ၿပီး ေနာက္ တစ္ႀကိမ္အ႐ႈံးခံမွာလား၊ မေသခ်ာပါဘူး။ လူမ်ဳိးႏြယ္စု ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ားကလည္း ဒုတိယ အႀကိမ္အ႐ႈံးထပ္ခံဦးမွာလား၊ မေသခ်ာလွပါဘူး။ ၆၈ ႏွစ္ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ လြတ္လပ္ေရး ေခတ္ျမန္မာ့သမိုင္းရဲ႕ထူးျခားခ်က္က ဘာပါလဲ။ လြတ္လပ္ေရးႀကီးရယူဖို႔ ၁၉၄၄ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာ ၄၊ ၆ ရက္အတြင္း စု႐ုံးထူေထာင္ဖြဲ႕စည္းခဲ့ၾကတဲ့ အမ်ဳိးသား တပ္ေပါင္းစုႀကီးျဖစ္တဲ့ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ႀကီးကို ၁၁-၁၀-၄၆ ခုႏွစ္မွာ အဲဒီစဥ္က ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ဥကၠ႒တစ္ဦးတည္းရဲ႕ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ ဗကပကို ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ကေန ထုတ္ပယ္ခဲ့တယ္။ ဒါဟာ လြတ္လပ္ေရးႀကဳိးပမ္းမႈျဖစ္စဥ္မ်ား အလြန္အေရးႀကီး ေနခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။
ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕သမားရဲ႕ေပၚလစီက (၁) ကိုလိုနီ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း ၁၈၂၄ ခုႏွစ္္မွစၿပီး ဒီ ကေန႔အထိ ျမန္မာကိုလိုနယ္အတြင္း ႏွစ္ေပါင္း ၁၂၄ တိုင္တိုင္ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံခဲ့တဲ့ ၿဗိတိသွ်အက်ဳိးစီးပြားမ်ားကို ကာကြယ္သြားရန္ (၂) ဒီလိုေဆာင္ရြက္ရာမွာ ၿဗိတိသွ် အစိုးရနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မယ့္ ျမန္မာ မ်ဳိးခ်စ္အင္အားစုတစ္ရပ္ကို ရွာေဖြရန္၊ ဖဆပလ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကိုဂိုဏ္းခြဲရန္ ရည္မွန္းထားတာပါ။ (၃) လြတ္လပ္ၿပီးဗမာျပည္ကို ၿဗိတိသွ်ဓနသဟာယအဖြဲ႕ခ်ဳပ္အတြင္းမွာရွိေစရန္ (The British Common Wealth) ၊ ဒီကေန႔ေခတ္ ြ ၇-၈-၂၀ လို လက္၀ါးႀကီးအုပ္အဖြဲ႕ႀကီးပါ။ အဂၤလိပ္ က ဒီမဟာဗ်ဴဟာနဲ႔ ဗမာ့လြတ္ လပ္ေရးေပးခဲ့တာပါ။ ၁၉၅၁ မွာ ဖဆပလအစိုးရဟာ ရန္ကုန္အစိုးရျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ဗကပ၊ အလံနီ၊ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္၊ KNU စတဲ့ ေတာ္လွန္တပ္ဖြဲ႕မ်ားဟာ စည္းစည္းလံုးလံုးနဲ႔ ရန္ကုန္ကိုသိမ္းယူဖို႔ မႀကဳိးစားၾကပါဘူး။ KNU ဆိုရင္ ခ၀ဲၿခံေရာက္ေနပါၿပီ။ ျပည္ သူ႕ရဲေဘာ္တပ္ဖြဲ႕ကလည္း ပုဇြန္ေတာင္တစ္ဖက္ကမ္းေရာက္ေနပါၿပီ။ ရန္ကုန္ ဖဆပလအစိုးရကို အဂၤလိပ္ ဓနသဟာယ နဲ႔ အိႏ္ၵိယေန႐ူး အစိုးရတုိ႔က ဖဆပလအစိုးရကို သူပုန္လက္ ရန္ကုန္မက်ေစရန္ ၁၀ႏွစ္စာ လက္နက္၊ ခဲ၊ ယမ္း၊ မီး၊ ေက်ာက္မ်ား ေပးခဲ့တယ္လို႔ တခ်ဳိ႕မွတ္တမ္းမ်ားမွာေတြ႕ရပါတယ္။ လက္နက္၊ ခဲ၊ ယမ္းမ်ားကို ေမယုစစ္သေဘၤာႀကီးနဲ႔သယ္ ယူရပါတယ္တဲ့။ လူထုၾကားထဲမွာ ေမယု သေဘၤာႀကီးနဲ႔စြယ္ေတာ္ပင့္တယ္လုိ႕ သတင္း ျဖန္႔ထားပါသတဲ့။ ျမန္မာဖဆပလအစိုးရ ဟာ ေအာင္ဆန္း -အက္တလီ၊ ႏု-အက္ တလီစာခ်ဳပ္မ်ား၊ လက်္ာ-ဖရီမင္း၊ ျမ-ခရန္ဘီ၊ ကႏ္ၵီစာခ်ဳပ္၊ ၄၇ ပင္လံုစာခ်ဳပ္စတဲ့ စာခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားခ်ဳပ္ဆိုၿပီး ၄-၁-၄၈ မွာ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ အမ်ဳိးသားသမၼတ ႏိုင္ငံဘ၀ျပန္လည္ရရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုရဖို႔ ၀ံသာႏုအေရးေတာ္ပံု၊ ဆရာစံ လယ္သမား သူပုန္ႀကီး၊ သခင္လႈပ္ရွားမႈနဲ႔ ၁၃၀၀ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံု၊ ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရး၊ စစ္ၿပီး ေခတ္လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲ စတဲ့ လူထုတိုက္ပြဲႀကီးမ်ား ၄၂ ႏွစ္ၾကာဆင္ႏႊဲၿပီးမွ အမ်ဳိးသားအခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ျပန္ရခဲ့တာပါ။
ဗကပကိုအၿပီးအပိုင္ ေခ်မႈန္းဖုိ႔ႀကံရြယ္ၿပီး ၄၈ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၂၈ ရက္ေန႔မွာ ဖဆပလ အစိုးရက ႀကံစည္ခဲ့တဲ့ ဗကပ ေခ်မႈန္းေရး ထိုးစစ္ဟာ မွန္းခ်က္နဲ႔ႏွမ္းထြက္ မကိုက္ျဖစ္ၿပီး ရွမ္း၊ ခ်င္း၊ ကခ်င္ ၊ ကရင္၊ မြန္ စတဲ့ တိုင္းရင္းသားမ်ဳိးႏြယ္စုမ်ားက ဆင္ႏႊဲၾကတဲ့ A.S ဟာ တားမရတဲ့ ဒီေရ ျဖစ္ေနခဲ့တာ ဒီကေန႔အထိပါပဲ။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၂ ရက္ေန႔မွာ အာဏာ႐ူးတဲ့ ကကခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ႀကီးေန၀င္းက စစ္အာဏာသိမ္းလိုက္တဲ့အတြက္ ျပည္တြင္းစစ္နဲ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဟာ ျမန္မာ့လူ႕အဖြဲ႕အ စည္းကို ႏိုင္ငံေရာ၊ လူထုပါ အဆင္းရဲဆံုး ႏိုင္ငံနဲ႔လူမ်ဳိးဘ၀ က်ေရာက္သထက္က်ေရာက္ေစခဲ့တာ ဒီကေန႔အထိျဖစ္ပါတယ္။
၂၆-၈-၈၈ ခုႏွစ္ ေရာက္တဲ့အခါ အေၾကာင္းေပါင္းစံုနဲ႔ ေဒၚစုျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားမႈအတြင္း ပါ၀င္ေရာက္ရွိလာတဲ့ အခါ စစ္ အုပ္စုရဲ႕ ဥႆုံ၊ ဘက္စံုအၾကမ္း ဖက္ဖိႏွိပ္မႈခံေနရတဲ့ လစ္ဘရယ္ဓနရွင္လူ တန္းစားလူမႈအစုနဲ႔ ဓနရွင္ေပါက္စပညာ တတ္လူမႈ အစုဟာ ဒီခ်ဳပ္ဥကၠ႒နဲ႔ ပူးေပါင္းလာၾကတယ္။ လုပ္စားရင္းမိုးေခါင္တဲ့ဒဏ္ကိုပိုမိုခံစားေနၾကရတဲ့ ေတာနဲ႔ၿမဳိ႕ေန လူလတ္တန္းစား မ်ားနဲ႔ ဆင္းရဲသားလူထုမ်ားဟာ ဒီခ်ဳပ္ကို ၀ိုင္းရံေပးလာခဲ့ၾကပါတယ္။ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ဟာ ဒီအေျခ အေနမ်ားရဲ႕ အဆက္နဲ႔အက်ဳိး ဆက္သာျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ ပြဲရလဒ္ဟာ ျဖစ္ထြန္းစလစ္ဘရယ္ဓနရွင္မ်ားနဲ႔ ဓနရွင္ေပါက္စ ပညာတတ္ေအာက္လႊာ၊ အလတ္လႊာနဲ႔ အထက္လႊာမ်ားဟာ စစ္အစိုးရရဲ႕ဖိႏွိပ္မႈေအာက္က ႐ုန္းထြက္ လာၿပီး ဒီခ်ဳပ္နဲ႔ဒီခ်ဳပ္ဥကၠ႒ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈရွိရာဘက္ကို ေရႊ႕ေရြ႕လာခဲ့ၾကတယ္။ ဒီ ျဖစ္စဥ္မ်ားဟာ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ နဲ႔ ဒီကေန႔ေခတ္လူမႈအစုမ်ားရဲ႕ ေနရာယူမႈ အသစ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလူမႈအင္အားစုအေရႊ႕ အေရြ႕မ်ားဟာ စစ္ဗ်ဴ႐ိုကရက္လူမႈအစုအစု ရဲ႕အေရႊ႕အေရြ႕မ်ားကိုပါ ထင္ဟပ္ပါတယ္။ ႀကံ႕ဖြံ႕ပါတီတြင္းအေရႊ႕အေရြ႕မ်ားမွာလည္း ထင္ဟပ္ေနေၾကာင္းသတိျပဳၾကည့္ရင္ ေတြ႕ ႏိုင္ပါတယ္။ ပါ၀ါအာဏာအေရႊ႕ဟာ လူအေရႊ႕အေရြ႕မ်ားကိုလည္းေဖာ္ျပမွာပါ။ လူ႕အေရႊ႕အေရြ႕မ်ားေနာက္မွာ အာဏာ အေရႊ႕ အေရြ႕မ်ားပါလာမွာပါ။ ျပႆနာအမ်ဳိးမ်ဳိး ဟာ ကိုယ္နားလည္တဲ့အတိုင္း ျဖစ္လာမွာပါလုိ႔ ေတြးရင္၊ ေမွ်ာ္လင့္ရင္ ဒီလို Line of Thinking မ်ဳိးဟာ အရာေရာက္တတ္ပါတယ္။ ကိုယ္ခံအားေကာင္းဖုိ႔လိုပါတယ္။ ေရွ႕မွာအမ်ားႀကီး႐ႈပ္ဦးမွာပါ။ ဒီခ်ဳပ္နဲ႔ သူ႕ ဥကၠ႒ရဲ႕ႏိုင္ငံေရးက ဧၿပီလ ၁ ရက္ေန႔ကမွ စတာပါ။ တကယ့္အေရးႀကီးတာက မအ, ဖုိ႔ပါပဲ။ အဂၤလန္လစ္ဘရယ္ဒီမိုက ေရစီက ၃၂၈ႏွစ္ရွိၿပီ။ ျပင္သစ္က ၂၂၇ ႏွစ္ရွိၿပီ။ အေမရိကန္က ၂၄၀ ႏွစ္ရွိပါၿပီ။ ျမန္မာက ဧၿပီ ၁ ရက္ကစေတာ့ ရက္ ၅၀ ရွိပါၿပီ။
ဖဆပလ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္အာဏာရၿပီး ၈၁ ရက္အၾကာ (၂၈-၃-၄၈)မွာ ဖဆပလအဖြဲ႕ ခ်ဳပ္က ဗကပကို ၿဖဳိခြဲဖို႔ႀကံရြယ္လာတာ ေၾကာင့္ ၄၈ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ၁၉၅၈ အာဏာရဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ တည္ၿမဲ-သန္႔ရွင္းဂိုဏ္းကြဲေတာ့ အေၾကာင္း ေၾကာင္းမ်ားနဲ႔ စစ္တပ္ကို ၁ ႏွစ္အာဏာလႊဲခဲ့ရတယ္။
၂-၃-၆၂ က်ေတာ့ ရွမ္းပုန္ကန္မႈကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းခဲ့တယ္။ ဒီအာဏာသိမ္းမႈဟာ ရွစ္ေလးလံုး အေရး ေတာ္ပံုအထိ ရွည္ၾကာခဲ့တယ္။ ၈၈ လူထုအံုႂကြမႈႀကီး ႀကီးမားလွတာေၾကာင့္ မဆလ တပ္ခ်ဳပ္က န၀တ၊ န၀တ တပ္ခ်ဳပ္က နအဖ တပ္ခ်ဳပ္ထံ အာဏာလႊဲ၊ နအဖ တပ္ခ်ဳပ္က ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုေရးဆြဲ ၿပီး ႀကံ႕ဖြံ႕တပ္ခ်ဳပ္ထံ အာဏာလႊဲခဲ့တယ္။ ႀကံ႕ဖြံ႕တပ္ခ်ဳပ္က ႀကံ႕ဖြံ႕စစ္အုပ္စုတစ္ခုလံုးရဲ႕ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပေပးခဲ့တယ္။ ဒီခ်ဳပ္အႏိုင္ရခဲ့တယ္။ ၅၃ ႏွစ္ၾကာ စစ္ အာ ဏာရွင္စနစ္႐ႈံးနိမ့္သြားခဲ့တယ္။ ၁၉၆၂ မွ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္အထိ ႏွစ္ ၅၀ေက်ာ္ၾကာမွ ဒီမိုကေရစီအစိုးရကို ျပန္ လည္ရရွိခဲ့တယ္။ လူထု ႀကီးရဲ႕အသက္ေပါင္း ရာေထာင္ခ်ီေပးဆပ္ခဲ့ရတဲ့ ရွစ္ေလးလံုး ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုႀကီးအတြင္း ေဒၚစု ပါ၀င္လာတဲ့အခါ ႀကံ႕ဖြံ႕ စစ္အုပ္စုဟာ ဘယ္သူ႕မ်က္ႏွာကိုမွ မေထာက္ထားေတာ့ဘဲ ေဒၚစုကို မဟာဗ်ဴဟာရန္သူအျဖစ္ဆိုး ဆိုးယုတ္ယုတ္ ႐ႈတ္ခ်တိုက္ ခိုက္ခဲ့တယ္။ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ ၃၀ ရက္မွာ အသက္အႏၲရာယ္ျပဳသည္အထိ ရမ္းရမ္းကားကား ႀကံစည္ခဲ့တယ္။ အေၾကာင္း ေပါင္းစုံေၾကာင့္ ဒီခ်ဳပ္ဥကၠ႒ ဗမာပီပီေျပာရရင္ ကံႀကီးလြန္းလုိ႔ ဥပေစၦဒကကံနဲ႔ မေသေပ်ာက္ခဲ့ရတာ ျဖစ္တယ္။ အေၾကာင္း ေၾကာင္းမ်ားနဲ႔ ဒီခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ဒီပဲယင္းမွာ အသက္မေပးခဲ့ရတာဟာ ပတ္သက္သူအားလံုးအတြက္အရ ေတာ္ေလစြလို႔ မွတ္ခ်က္ ေပးၾကပါတယ္။ လူထုႀကီးအတြက္၊ ဒီခ်ဳပ္ဥကၠ႒အတြက္၊ ႀကံ႕ဖြံ႕စစ္အုပ္စုအတြက္ ကံေကာင္းလွတယ္လုိ႔ မွတ္ခ်က္ေပးရပါေတာ့ မယ္။ အကယ္၍မ်ား ဒီခ်ဳပ္ဥကၠ႒ ဒီပဲယင္းမွာ အေၾကာင္းေၾကာင္းနဲ႔ အသက္အႏၲရာယ္မ်ားျဖစ္ခဲ့ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရရင္ လြတ္လပ္ေရး တစ္ေခတ္လံုးစစ္ပြဲနဲ႔ အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ ေသြးစုပ္ဖိႏွိပ္မႈကို လြတ္လပ္ေရးတစ္ေခတ္လံုး ခါးစည္းခံခဲ့ရတဲ့လူထုႀကီးက ဘယ္လို မ်ားတုံ႕ျပန္မလဲဆိုတာကို မစဥ္းစားရဲၾကပါဘူး။ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ဟာ ဒီပဲယင္းရမ္းကားမႈႀကီးအတြက္ တုံ႔ျပန္ခဲ့တဲ့ လူထုႀကီးရဲ႕ တကယ့္တုံ႔ျပန္မႈပါပဲလုိ႔ မွတ္ခ်က္ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
၂၀-၅-၁၆
